کوچه میعاد

بی تو چون شبهای دگر امشب آرامی ندارم

در سکوت کوچه تو نیمه شب ره می سپارم

آن زمان این کوچه هر شب کوچه میعاد ما بود

بر لب ما تا سحرگه قصه فردای ما بود

این زمان افکنده بر ما سایه دیوار جدایی

ای خدا آخر کجا رفت روزگار آشنایی

ای کویر سینه ی من بوته های آتشت کو ؟

در شب سرد جدایی شعله های سرکشت کو ؟

************************************************

روز گار

روزگاری با منو عاقبت کوچیدو رفت دست عاشق پیشگی را با لبش بوسید و رفت

در نگاهش ماندمو از اعتنایش بی نصیب او ولیکن مثل پیچک در دلم پیچید و رفت

گفتمش صبری بکن شاید که دلتنگم شوی با غمش آهسته گلبرگ گلی بوئید و رفت

من به دنبالش پلی بودم برای ما شدن با نگاهش این دلم را بی هوا دزدیدو رفت

در میان گریه هایش گفتم خداحافظ ولی او چه بی پروا از دور به من خندید و رفت

*****************************************************************************************************************